RFM نام کوتاه سه پرسش است: مشتری آخرین بار کی خرید کرده، چند بار خرید کرده و چقدر خرید کرده است؟ این سه نشانه تصویر کامل مشتری نیستند، اما برای شروع گروه‌بندی کمک می‌کنند.
نیازی نیست از روز اول به هر نفر نمرهٔ پیچیده بدهید.
سه ستون را درست بسازید
از سفارش‌های کامل استفاده کنید. تاریخ خرید آخر، شمار خرید و جمع مبلغ را برای هر شناسهٔ مشتری حساب کنید. سفارش لغوشده را کنار بگذارید.
اگر هنوز مشتری‌ها شناسهٔ ثابت ندارند، اول شناسهٔ یکتا را درست کنید.
گروه‌ها را با مثال بخوانید
کسی که دیروز برای بار سوم خرید کرده با کسی که دو سال پیش یک خرید بزرگ داشته یکسان نیست. این تفاوت را در پیام و گزارش نگه دارید.
برای دیدن پایهٔ کار، گروه‌بندی مشتریان را بخوانید؛ RFM فقط یکی از راه‌های گروه‌بندی است.
بعد از گروه‌بندی یک کار کوچک انجام دهید
برای یک گروه روشن، یک پیام یا راهنمای مرتبط آزمایش کنید. کل فروش را به RFM نسبت ندهید؛ گروه بدون پیام را هم برای مقایسه ببینید.
اگر مبلغ خرید با نوع کالا فرق زیاد دارد، مشتری ارزشمند را فقط با مبلغ نسنجید. ارزش مشتری را ببینید.
RFM با سه نشانهٔ خرید شروع می‌شود، اما تصمیم نهایی باید به نوع کسب‌وکار هم بخورد.
