رویداد مشتری یعنی اتفاقی که در یک زمان مشخص رخ داده است. «ثبت‌نام کرد»، «محصول را دید» و «سفارش را کامل کرد» هر کدام می‌توانند رویداد باشند. این داده پایهٔ بسیاری از گروه‌ها و سفرهای خودکار است.
نام رویداد باید برای تیم محصول و بازاریابی یک معنی داشته باشد. اگر «خرید» برای یک نفر به معنی شروع پرداخت و برای دیگری به معنی پرداخت موفق باشد، گزارش و پیام‌ها به‌هم می‌ریزند.
چهار پرسش پیش از ثبت رویداد
بپرسید دقیقاً چه اتفاقی، برای کدام مشتری، در چه زمانی و از کدام منبع رخ داده است. سپس فقط ویژگی‌هایی را بفرستید که برای تصمیم بعدی لازم هستند؛ مثلاً شناسهٔ سفارش برای جلوگیری از ثبت دوباره.
یک قرارداد کوتاه برای هر رویداد بنویسید: نام، معنی، زمان ارسال، شناسهٔ مشتری و فیلدهای لازم. این نوشته کوچک از اختلاف‌های بعدی جلوگیری می‌کند.
رویداد تکراری چه مشکلی می‌سازد؟
اگر همان سفارش دوبار به‌عنوان خرید ثبت شود، ممکن است مشتری دو پیام بگیرد یا شمار خرید در گزارش زیاد شود. برای اتفاق‌های مهم، شناسهٔ یکتای رویداد یا سفارش و روش کنترل تکرار را مشخص کنید.
در اتصال با API به مسیر فرستادن رویداد از سرور اشاره کرده‌ایم. پس از اتصال، چند سفارش واقعی و آزمایشی را با دادهٔ منبع تطبیق دهید.
رفتار را به تصمیم وصل کنید
رویداد فقط برای ذخیره شدن نیست. مثلاً «سبد خرید ناتمام» می‌تواند شروع یادآوری سبد خرید باشد؛ «خرید کامل» هم باید همان یادآوری را متوقف کند.
برای هر رویداد از خود بپرسید کدام تصمیم یا گزارش به آن وابسته است. اگر پاسخی ندارید، شاید فعلاً ثبتش لازم نباشد.
رویداد خوب نام و معنی روشن، زمان درست و شناسهٔ قابل اعتماد دارد.
